فصل هجدهم معجون ثوم ( سير خوراكى ) 1 - مقدمه نگارندهء اين سطور گويد در سال 1314 شمسى ( 55 سال پيش ) از دانشكدهء پزشكى دانشگاه تهران فارغ‌التحصيل و به دريافت ديپلم دكترا در طب نايل شدم و از همان زمان ، با عشق و علاقهء حيرت‌آور و زايد الوصفى شروع به مطالعه و تحقيق در طبّ قديم ايران كردم و با وجود مشكلات فراوان و طاقت‌فرسا ، به‌خصوص نبودن استاد و دسترسى نداشتن به كتاب‌هايى كه بتواند اصطلاحات و اصول علمى طبّ قديم را روشن كند و مشكل‌گشا و راهنماى اين امر باشد ، توانستم در طول مدّت 15 سال مطالعهء مستمر و شبانه‌روزى ، به اصول طبّ قديم ايران بر مبناى قانون ابن سينا آشنا شوم و با كمال سربلندى افتخار مىكنم كه نخستين پزشك در ايران و جهان هستم كه توانستم به وسيلهء همين مطالعات ثابت كنم كه در پزشكى معاصر ، خطاهاى بسيار و خطرات بىشمار وجود دارد كه با كمك طبّ قديم مىتوان به رفع آن‌ها پرداخت و نمونه‌اى از آن را كه مربوط به بيمارى آسم است در كنگره‌اى به نام جشن هزارهء شيخ الرئيس ابو على سينا ، كه در ارديبهشت‌ماه 1333 ، در تهران برگزار شد و گروه كثيرى از خاورشناسان و استادان از همهء كشورهاى جهان در آن شركت داشتند ، عرضه كردم كه موجب شگفتى و حيرت شركت‌كنندگان شد .